کد های قبلی

برای هر برنامه نویسی بارها پیش میاد که مجبور باشه به کدهای قبلی خودش رجوع کنه و اون ها رو اصلاح کنه. حس لحظه دیدن دوباره کد ها میتونه خیلی مهم باشه وقتی کدت رو می بینی و میگی این چقدر افتضاح نوشته شده یعنی در جهت درست قرار گرفتی و داری پیشرفت می کنی اما وقتی حس خاصی به کدت نشون نمیدی یعنی سر جایی هستی که چند وقت پیش بودی و هیچ پیشرفتی نکردی . یکی از دلایلی که از برنامه نویسی لذت می برم اینه که هیچ محدودیتی نداره و همیشه چیزی برای یادگیری وجود داره و یاد گیری چیز جدید حس زیباییه . بعد از ۱۰ سال برنامه نویسی هنوز چیز هایی یاد میگیرم که برام هیجان انگیزه . دوست دارم ۱۰ سال دیگه هم همین حس رو داشته باشم و هنوز شاهد نشانه هایی باشم که بگه آرش تو الان اونجایی نیستی که چند هفته قبل بودی .

۰۳
خرداد ۱۳۹۲
نویسنده
دسته‌ها دل نوشته
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه
برچسب‌ها