باگ تلفنی

یکی از عادت‌های من اینه که خداحافظی پشت تلفن به معنای ختم مکالمه‌ست. یعنی بعد از اون قرار نیست چیزی گفته یا شنیده بشه. مثل یه برنامه که رسیده باشه به exit. به خاطر همین به محض گفتن خداحافظ و شنیدن خداحافظی طرف مقابل، سریع دکمه‌ی اتمام مکالمه رو می‌زنم. تا اینجا مشکلی نیست.

مشکل از اونجا شروع می‌شه که طرف مقابل بعد از خداحافظی یادش میاد که باید چیزی اضافه کنه و در حالی که من دارم با سماجت دکمه‌ی اتمام تماس رو می‌زنم، صداش رو می‌شنوم که داره جمله‌ای رو اضافه می‌کنه اما کار از کار گذشته و مکالمه قطع شده. تو این وضعیت حس به شدت بدی به آدم دست می‌ده.

هنوز نمی‌دونم اشکال از منه یا دیگران، اما این اتفاق حداقل ۵ بار در هفته برام می‌فته و هنوز راهی براش پیدا نکردم :)

 

۰۹
دی ۱۳۹۳
نویسنده
دسته‌ها دل نوشته
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه
برچسب‌ها